Het was na de tweede wereldoorlog dat Braque de vogel introduceerde in zijn werk. Eerst sporadisch, maar nadat hij het plafond van het Louvre had voorzien van vele vogels, met grote regelmaat. Braque was niet religieus, maar erkende wel de betekenis van de vogel als symbool in de geschiedenis. In de Egyptische oudheid werden vogels gezien als boodschappers van de goden. De god Toth werd vergezeld van de Ibis en de duif representeerde de Mesopotamische godin Inanna. De relatie tussen vogel en mens gaat miljoenen jaren terug. Verschillende culturen kennen diverse eigenschappen toe aan specifieke vogels. Het is bijvoorbeeld de vogel die de ziel van de overledene naar het hiernamaals begeleid. Tijdens de Renaissance verloor de vogel haar symboliek en pas in midden van de vorige eeuw kreeg de vogel haar belangrijke positie terug. Niet in religieuze zin, maar in poetische zin. Denk maar aan het verhaal van Noah en de duif die hij losliet op de vastgelopen ark. De duif wordt tegenwoordig gezien als het symbool voor de vrede. Het was Braque die aan het herstel van dit symbool een grote bijdrage leverde. Braque stond altijd midden in de tijd waarin hij leefde. Waar in de negentiende eeuw kunstenaars nog uit de betere kringen kwamen, kwamen kunstenaars in in de twintigste eeuw uit het arbeidersmilieu; de vader van Braque was huisschilder. Braque was, na zijn Fauvistische periode, samen met Picasso oprichter van het Kubisme. Deze laatse herkende de grote kwaliteit van Braque en leunde sterk op hem. De jaren dat ze intensief samenwerkten leverde een interessante briefwisseling in schilderijen op, maar werkte ook beklemmend op beide kunstenaars. Na deze periode ontwikkelde beide kunstenaars hun eigen manier van werken. Braque kwam los van de constructie en begon zijn Fauvistische oorsprong uit te werken. De laatste tien jaar van zijn leven, zijn geweid aan de vogel. Zijn fascinatie voor de vlucht van de vogel, de vrije beweging in de lucht, en de kennismaking met de lithografie, zorgden ervoor dat zijn werk minder complex werd. In de vereenvoudiging van de vorm in combinatie met de kleurvlakken die de lucht representeren vond hij uiteindelijk een abstractie waar zijn liefde voor de natuur en voor de schilderkunst samen kwamen.

It was after the Second World War that Braque introduced the bird into his work. First sporadically, but after he painted the ceiling of the Louvre with many birds, with great regularity. Braque was not religious, but acknowledged the significance of the bird as a symbol in history. In Egyptian antiquity, birds were seen as messengers of the gods. The god Toth was accompanied by the Ibis and the dove represented the Mesopotamian goddess Inanna. The relationship between bird and man goes back millions of years. Different cultures assign different characteristics to specific birds. For example, it is the bird that accompanies the soul of the deceased to the hereafter. During the Renaissance the bird lost its symbolism and it was not until the middle of the last century that the bird regained its important position. Not in a religious sense, but in a poetic sense. Just think of the story of Noah and the dove he released on the jammed ark. The pigeon is now seen as the symbol of peace. It was Braque who made a major contribution to the restoration of this symbol. Braque was always in the middle of the time in which he lived. Where in the nineteenth century artists were still from the better circles, artists in the twentieth century came from the working class; Braque’s father was a house painter. Braque was, after his Fauvist period, together with Picasso founder of Cubism. The latter recognized the great quality of Braque and relied heavily on him. The years that they collaborated intensively yielded an interesting correspondence in paintings, but also worked oppressive on both artists. After this period, both artists developed their own way of working. Braque became detached from the construction and began to work out his Fauvist origins. The last ten years of his life, are grazed to the bird. His fascination with the flight of the bird, the free movement in the air, and the introduction to lithography, made his work less complex. In the simplification of the form in combination with the color planes representing the sky, he eventually found an abstraction in which his love for nature and for painting came together.