Disparate claro, oftewel pure waanzin (natuurlijk wanhopig) is de titel van dit werk waarin bepaalde heilige redenaars de meest vreselijke scenario’s prediken. De geestelijken schreeuwen de anathema’s uit. Een aantal vrome ridders luistert geknield in angst en anderen storten zich onder invloed van de woorden in de afgrond. Het theatrale karakter van deze voorstelling met zijn acrobaten op de achtergrond geeft het absurde van de situatie duidelijk weer. Alsof we naar een farce kijken. Een toneelstuk met grote gevolgen. De uitspraak die erbij hoort is: Zonder God of de duivel aan te bevelen (Sin recomendarse a Dios ni al Diablo). Wat zoveel betekent als: Je neemt je eigen beslissingen en verkoopt je ziel niet aan God of de duivel. Alleen jij bent verantwoordelijk voor je daden.

Disparate claro, or pure madness (desperate, of course) is the title of this work in which certain holy orators preach the most horrible scenarios. The clercymen cry out the anathemas. A number of pious knights kneel in fear and others plunge themselves into the abyss under the influence of the words. The theatrical character of this picture with its acrobats in the background clearly conveys the absurdity of the situation. Like we’re watching a farce. A play with major consequences. The statement that goes with it is: Without recommending God or the devil (Sin recomendarse a Dios ni al Diablo). Which means as much as: You make your own decisions and don’t sell your soul to God or the devil. You alone are responsible for your actions.